Μύκονος

Η Μύκονος βρίσκεται στον κέντρο σχεδόν των Κυκλάδων νότια της Τήνου και νοτιοανατολικά της Σύρου. Εδω και χρόνια αποτελεί ένα από τα πιο τουριστικά νησιά της Ελλάδας. Ο τουρισμός έχει ενισχυθεί με άμεσες αεροπορικές συνδέσεις με πολλές Ευρωπαϊκές χώρες και με εσωτερικές πτήσεις από την Αθήνα καθώς και με αρκετά δρομολόγια πλοίων και καταμαράν από Πειραιά, Ραφήνα και αρκετά νησιά του Αιγαίου και την Κρήτη. Καθημερινά στο νησί φτάνουν κρουαζιερόπλοια με τουρίστες από όλο τον κόσμο.
Αρχικά η Μύκονος αποτελούσε μόνο ως μια στάση στο δρόμο για την αρχαία Δήλο. Τα τελευταία όμως 40 χρόνια η Μύκονος έχει γίνει το πιο δημοφιλής νησί των Κυκλάδων και ο προορισμός χιλιάδων τουριστών κάθε χρόνο.

Είναι γεγονός ότι στα μέσα του καλοκαιριού η Μύκονος βουλιάζει από τουρισμό, αλλά αν δεν σας πειράζουν τα πλήθη ή έρχεστε εκτός αιχμής της τουριστικής περιόδου, που είναι μια πολύ πιο καλή πρόταση, η πρωτεύουσα της Μυκόνου εξακολουθεί να είναι μία από τις πιο όμορφες πόλεις των νησιών του Αιγαίου με κυκλαδίτικα ολόλευκα σπίτια, τους γραφικούς ανεμόμυλους, την Μικρή Βενετία, τη θάλασσα και τις παραλίες που ποτέ δεν είναι πολύ μακριά, ασπρισμένα καλντερίμια και εκατοντάδες κυκλαδίτικα εκκλησάκια και παρεκκλήσια. Μην αφήσετε την πολυκοσμία να σας απωθήσει από την εξερεύνηση της πόλης της Μυκόνου. Τα γραφικά Μυκονιάτικα σπιτάκια στοιβάζονται γύρω από ένα σύμπλεγμα από δαιδαλώδη σοκάκια με πολύχρωμα μπαλκόνια και αυλές με μπουκαβίλιες. Οι καλύτερες ώρες για να εξερευνήσετε την πόλη είναι νωρίς το πρωί όταν τα πολύβουα πλήθη κοιμούνται ακόμη μετά το ξενύχτη, η πάνε για τις παραλίες, ενώ γύρω στις 12 το μεσημέρι αρχίζουν οι επιδρομές με τα οργανωμένα πλήθη από τα κρουαζιερόπλοια. Από τις 8 το απόγευμα και μετά η πόλη γεμίζει και πάλι έτοιμη για τη νύχτα.

Η ομορφιά της πόλης της Μυκόνου επικεντρώνεται εκτός των άλλων στους μπερδεμένους δαιδαλώδης δρόμους και τα σοκάκια της πόλης όπου δεν χρειάζεστε χάρτες για να περιπλανηθείτε, το να χαθείς στο λαβύρινθο αυτό είναι και η μισή ομορφιά. Υπάρχουν, ωστόσο και αρκετά μέρη που αξίζει να επισκεφτείτε, όπως το Αρχαιολογικό Μουσείο που φιλοξενεί μερικά καλά αγγεία από τη Δήλο, την βιβλιοθήκη, με ελληνιστικά νομίσματα και Μεσαιωνικές σφραγίδες, το Λαογραφικό Μουσείο το οποίο στεγάζεται σε ένα παλιό αρχοντικό με μία συλλογή από λαογραφικά αντικείμενα και βρίσκεται στην ίδια περιοχή με το παλιό βενετσιάνικο κάστρο κοντα στην πιο γνωστή εκκλησία της Μυκόνου, την Παραπορτιανή, ένα συναρπαστικό συνονθύλευμα από τέσσερα παρεκκλήσια που έχουν συγχωνευτεί μεταξύ τους.

Η ακτή πέρα απο το κάστρο οδηγεί στην Μικρή Βενετία με τα μπαράκια πάνω στο κύμα και πιο πέρα στην Αλεφκάντρα, πίσω από την Πλατεία Αλεφκάντρας, είναι οι δύο μητροπόλεις της Μυκόνου, η Ρωμαιοκαθολική και η Ελληνική Ορθόδοξη ενώ η δρόμοι είναι γεμάτοι με γκαλερί τέχνης και τουριστικά καταστήματα. Πιο πάνω από την πλατεία βρίσκονται οι περίφημοι Μυκονιάτικοι μύλοι σύμβολο του νησιού και μια από τις πιο φωτογραφημένες τοποθεσίες. Αντί να ξαναβρείτε το δρόμο σας κατά μήκος της παραλίας, ακολουθήστε τον δρόμο προς τη πολύβουη Φάμπρικα και τα Τρία Πηγάδια και παραπέρα την οδό Ενόπλων δυνάμεων και την οδό Ματογιάννη όλες με πολλά μπαράκια, μπουτίκ, φαγάδικα και κάθε λογής καταστήματα.

Παραλίες. Οι Μυκονιάτικες παραλίες έχουν μεγάλο συνωστισμό ειδικά στην αιχμή της σεζόν, οι περισσότερες βρίσκονται στα νότια της Μυκόνου. Το νησί προσφέρει πράγματι εξαιρετικές παραλίες και ειδικά αρκετές παραλίες για γυμνιστές. Από τις πιο κοντινές και πιο φημισμένες παραλίες του νησιού είναι ο Ορνός, ο Πλατύ Γιαλός και η Ψαρού ενώ πιο ανατολικά είναι η Παράγκα τα δύο Παραντάις, η Ελιά και ο Καλαφάτης. Μπορείτε να πάτε με Λεωφορεία, καίκια, ταξί η δικό σας μέσον.

Φαγητό και διασκέδαση. Στη Μύκονο θα βρείτε κάθε λογής εστιατόρια με παραδοσιακή κουζίνα, γκουρμέ, ψαροταβέρνες, φαστφουντάδικα και πιτσαρίες, κρεπερί και σουβλατζίδικα.

Συχνά δρομολόγια λεωφορείων ενώνουν την Χώρα της Μυκόνου με τα παραθαλάσσια θέρετρα και παραλίες ένα τέρμα βρίσκεται στα βόρεια της ακτής Καμπάνη πάνω από το παλιό λιμάνι και το άλλο τέρμα στη Φάμπρικα. Αν έχετε δικό σας μεταφορικό μέσο ειδικά αυτοκίνητο, το μεγαλύτερο παρκινγκ βρίσκετε στους Μύλους.

Το αεροδρόμιο απέχει περίπου 3 χιλιόμετρα έξω από την πόλη. Αν έρχεστε με το πλοίο θα φτάσετε στο βόρειο λιμενοβραχίονα, όπου φτάνουν τα πλοία, η στο παλιό λιμάνι κοντά στη πόλη αν έρχεστε με καταμαράν. Υπάρχουν καθημερινά δρομολόγια από Πειραιά και Ραφήνα.

Η ΜΥΚΟΝΟΣ ΤΟΤΕ ΚΑΙ ΤΩΡΑ
Η Μύκονος που αγάπησα κάποτε ήταν το νησί της δεκαετίας του εβδομήντα, πλήρως και εντελώς διαφορετική από τη Μύκονο του σήμερα. Η Μύκονος της πραγματικής εγχώριας και ξένης αριστοκρατίας που ανακατευόταν αρμονικά με τους Χίπις και τους φτωχομπακπάκερς από Αμερική και Ευρώπη που σταματούσαν για λίγο στο δρόμο για τη Νιό και μετά για τη Ρόδο, Τουρκία, το Κατμαντού και τις Ινδίες. Αν και είχαν αρχίσει τα πρώτα τσάρτερ μαζικού φτηνιάρικου τουρισμού κυρίως από Ολλανδία, Γερμανία και Σουηδία, το νησί είχε μία άλλη ομορφιά. Ακόμα και η πέτρινες ξερολιθιές και το σεληνιακό τοπίο του νησιού είχε την ομορφιά του, απείραχτο και ερημικό χωρίς τις σημερινές αναρίθμητες βίλλες του νεοελληνικού νεοπλουτισμού και τα αναρίθμητα ξενοδοχεία και ξενοδοχειακές μονάδες.
Οι παραλίες εκτός από τον Πλατύ Γιαλό που τότε είχε κάνα δύο ξενοδοχεία ήταν πραγματικά μαγικές, ούτε ίχνος από ξαπλώστρες και ομπρέλες, Μπητς μπαρ, εστιατόρια, θαλάσσια σπορ και όλα τα σχετικά που πάνε πακέτο σε όλα τα νησιά σήμερα.

Το βράδυ ήταν ο καλύτερος τόπος για ύπνο με τους υπνόσακους μας ακόμη και μέσα στην πόλη στη μικρή παραλία μεταξύ του Ρεμέτζο και του Λητώ. Η Παράγκα είχε μία μικρή καλύβα με σκέπη από βάγια, κάτι σαν σνακ μπαρ που σέρβιρε καφέ με γλυφό νερό η μάλλον σκέτη θάλασσα. Το φαγητό εκτός από το πατροπαράδοτο σουβλάκι που έκανε τότε μερικές δραχμές ήταν εκατό φορές φτηνότερο από τώρα, κοντά στην Παραπορτιανή ένα σνακ μπαρ που δε θυμάμαι το όνομα του, έκανε το καλύτερο πρωινό στη Μύκονο, 3-4 αυγά τηγανιτά η ομελέτα, μπέικον, λουκάνικα και μια τεράστια κονσέρβα χυμό πορτοκάλι και όλα αυτά για 10 δραχμές, το ίδιο και οι τιμές διαμονής. Μπορούσες να βρεις δωμάτιο στη Χώρα με 30 δραχμές την ημέρα και να πιεις ελληνικό βαρύ γλυκό στην ακτή Καμπάνη με 2 δραχμές!!
Τα μπαράκια στη Ματογιάννη λίγα και καλά με ρομαντικές βραδιές στη Βεγγέρα και μπιλιάρδο με μουσική των Ιγκλς στην Άγκυρα, απίθανη μουσική και ρομαντζάδα κάτω από το Ρεμέτζο και χορό στις 9 Μούσες που ήταν στις μεγάλες δόξες.
Ένα από τα πιο όμορφα αυτής της εποχής ήταν η έλλειψη του κυκλοφοριακού χάους, λίγοι δρόμοι και λιγότερα ελάχιστα αυτοκίνητα και κάμποσα λεωφορεία. Αυτή ήταν η Μύκονος του 70.

Φυσικά το νησί έχει κρατήσει την παραδοσιακή του ομορφιά που συγκεντρώνεται κυρίως στη Χώρα που σχεδόν τίποτα δεν έχει αλλάξει εκτός από τον τύπο του τουρίστα (κρουαζιεράδικα με Γιαπωνέζωαμερικάνους με κοιλιές και κάμερες, που χαλάνε τη θέα από την μικρή Βενετία και την ακτή Καμπάνη, όταν περνάνε κατά κοπάδια) και τους διάφορους και διάφορες γουαναμπη του ελληνικού πρωινο-μεσημεριάτικου τηλεοπτικού χαβαλέ και των σώου μπίζνες και μόντελινγκ που κατακλύζει το νησί τα Σαββατοκύριακα με την ελπίδα ενός φωτογραφικού φλας κάποιου παπαράτσι από τις εβδομαδιάτικες κοσμοπολίτικες φυλλάδες.
Η Μύκονος παρόλα αυτά δεν παύει να είναι το πιο κοσμοπολίτικο νησί της Ελλάδας και του κόσμου και αναγνωρίζεται διεθνώς σαν μια Μέκκα τουρισμού, τοπίο, με το έντονο φως του και την σχεδόν σουρεαλιστική ομορφιά, που κυριαρχούν τα χρώματα του άσπρου και του μπλε, είναι το βασικό πλεονέκτημα της Μυκόνου. Παρόλη την ακρίβεια που μαστίζει γενικά την Ελλάδα και τα νησιά θα βρείτε ακόμη στη Μύκονο φτηνά φαγάδικα, μαγαζιά και καταλύματα κυρίως εκτός Ιουλίου και Αυγούστου.
Το νησί πιθανώς είναι λιγότερο κατάλληλο για εκείνους που εξακολουθούν να ψάχνουν για την αυθεντική Ελλάδα και την ηρεμία γιατί η Μύκονος είναι γνωστή για την θορυβώδη νυχτερινή της ζωή, την πολυκοσμία, τις πολυσύχναστες παραλίες και τη φήμη ως το ελληνικό νησί με τη μεγαλύτερη ανοχή στον γυμνισμό και τους γκέι.
Στη ιστοσελίδα μας θα βρείτε όλες τις πληροφορίες για τη Μύκονο, αξιοθέατα, διαμονή, μετακίνηση, ημερήσιες εκδρομές, ιστορία του νησιού, χάρτες, φαγητό και διασκέδαση.